«ايمان بر چهار پايه استوار است :
الف- صبر
ب- يقين
ج- عدل
د- جهاد
الف- صبر نيز بر چهار پايه قرار دارد .
1- شوق ،
2- هراس ،
3- زهد
4- انتظار.
• آن كس كه اشتياق بهشت دارد ، شهوتهايش كاستى گيرد ،
• و آن كس كه از آتش جهنّم مى ترسد ، از حرام دورى مىگزيند ،
• و آن كس كه در دنيا زهد مى ورزد ، مصيبت را ساده پندارد ،
• و آن كس كه مرگ را انتظار مى كشد، در نيكىها شتاب مىكند .
ب- يقين نيز بر چهار پايه استوار است :
1- بينش زيركانه ،
2- دريافت حكيمانة واقعيتها ،
3- پند گرفتن از حوادث روزگار ،
4- و پيمودن راه درست پيشينيان .
• پس آن كس كه هوشمندانه به واقعيت ها نگريست ، حكمت را آشكارا بيند ،
• و آن كه حكمت را آشكارا ديد ، عبرت آموزى را شناسد ،
• و آن كه عبرت آموزى را شناخت، گويا چنان است كه با گذشتگان مى زيسته است .
ج- عدل نيز بر چهار پايه بر قرار است :
1- فكرى ژرف انديش ،
2- دانشى عميق و به حقيقت رسيده ،
3- نيكو داورى كردن
4- استوار بودن در شكيبايى .
• پس كسى كه درست انديشد به ژرفاى دانش رسيد
• و آن كس كه به حقيقت دانش رسيد ، از چشمة زلال شريعت نوشيد ،
• پس كسى كه شكيبا شد در كارش زياده روى نكرده با نيكنامى در ميان مردم زندگى خواهد كرد .
د- جهاد نيز بر چهار پايه استوار است :
1- امر به معروف
2- نهى از منكر
3- راستگويى در هر حال
4- و دشمنى با فاسقان
• پس هر كس به معروف امر كرد ، پشتوانه نيرومند مؤمنان است ،
• و آن كس كه از زشتىها نهى كرد ، بينى منافقان را به خاك ماليد ،
• و آن كس كه در ميدان نبرد صادقانه پايدارى كند حقّى را كه بر گردن او بوده ادا كرده است ،
• و كسى كه با فاسقان دشمنى كند و براى خدا خشم گيرد ، خدا هم براى او خشم آورد ، و روز قيامت او را خشنود سازد» .
متن كلام امام عليه السلام:
وَ سُئِلَ [عليه السلام] عَنِ الْإِيمَانِ فَقَالَ الْإِيمَانُ عَلَى أَرْبَعِ دَعَائِمَ عَلَى الصَّبْرِ وَ الْيَقِينِ وَ الْعَدْلِ وَ الْجِهَادِ وَ الصَّبْرُ مِنْهَا عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ عَلَى الشَّوْقِ وَ الشَّفَقِ وَ الزُّهْدِ وَ التَّرَقُّبِ فَمَنِ اشْتَاقَ إِلَى الْجَنَّةِ سَلَا عَنِ الشَّهَوَاتِ وَ مَنْ أَشْفَقَ مِنَ النَّارِ اجْتَنَبَ الْمُحَرَّمَاتِ وَ مَنْ زَهِدَ فِى الدُّنْيَا اسْتَهَانَ بِالْمُصِيبَاتِ وَ مَنِ ارْتَقَبَ الْمَوْتَ سَارَعَ إِلَى الْخَيْرَاتِ وَ الْيَقِينُ مِنْهَا عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ عَلَى تَبْصِرَةِ الْفِطْنَةِ وَ تَأَوُّلِ الْحِكْمَةِ وَ مَوْعِظَةِ الْعِبْرَةِ وَ سُنَّةِ الْأَوَّلِينَ فَمَنْ تَبَصَّرَ فِى الْفِطْنَةِ تَبَيَّنَتْ لَهُ الْحِكْمَةُ وَ مَنْ تَبَيَّنَتْ لَهُ الْحِكْمَةُ عَرَفَ الْعِبْرَةَ وَ مَنْ عَرَفَ الْعِبْرَةَ فَكَأَنَّمَا كَانَ فِى الْأَوَّلِينَ وَ الْعَدْلُ مِنْهَا عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ عَلَى غَائِصِ الْفَهْمِ وَ غَوْرِ الْعِلْمِ وَ زُهْرَةِ الْحُكْمِ وَ رَسَاخَةِ الْحِلْمِ فَمَنْ فَهِمَ عَلِمَ غَوْرَ الْعِلْمِ وَ مَنْ عَلِمَ غَوْرَ الْعِلْمِ صَدَرَ عَنْ شَرَائِعِ الْحُكْمِ وَ مَنْ حَلُمَ لَمْ يُفَرِّطْ فِى أَمْرِهِ وَ عَاشَ فِى النَّاسِ حَمِيداً وَ الْجِهَادُ مِنْهَا عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ عَلَى الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الصِّدْقِ فِى الْمَوَاطِنِ وَ شَنَآنِ الْفَاسِقِينَ فَمَنْ أَمَرَ بِالْمَعْرُوفِ شَدَّ ظُهُورَ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ نَهَى عَنِ الْمُنْكَرِ أَرْغَمَ أُنُوفَ الْكَافِرِينَ وَ مَنْ صَدَقَ فِى الْمَوَاطِنِ قَضَى مَا عَلَيْهِ وَ مَنْ شَنِئَ الْفَاسِقِينَ وَ غَضِبَ لِلَّهِ غَضِبَ اللَّهُ لَهُ وَ أَرْضَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
فضيلت ماه شعبان
شعبان ماه بسيار شريفى است و به حضرت سيد انبياء صَلَّى اللهِ عَلِيهِ وَ آله منسوب است و آن حضرت اين ماه را روزه مىگرفت و به ماه رمضان وصل مىكرد و مىفرمود شعبان، ماه من است هر كه يك روز از ماه مرا روزه بگيرد بهشت براي او واجب ميشود و از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه چون ماه شعبان فرا ميرسيد امام زين العابدين عليه السلام اصحاب خود را جمع مىنمود و مىفرمود اى اصحاب من مىدانيد اين چه ماهى است؟ اين ماه شعبان است و حضرت رسول صلى الله عليه و آله مىفرمود شعبان ماه من است پس در اين ماه براى جلب محبت پيغمبر خود و براى تقرّب به سوى پروردگار خود روزه بداريد. به حقّ آن خدايى كه جان علىّ بن الحسين به دست قدرت اوست سوگند ياد مىكنم كه از پدرم حسين بن على عليهماالسلام شنيدم كه فرمود شنيدم از اميرالمؤمنين عليه السلام كه هر كه روزه بگيرد در ماه شعبان براى جلب محبّت پيغمبر خدا و تقرّب به سوى خدا؛ خداوند او را دوست ميدارد و در روز قيامت كرامت خود را نصيب او ميگرداند و بهشت را براى او واجب ميکند.
شيخ از صفوان جمال روايت كرده كه گفت : حضرت صادق عليه السلام به من فرمود كسانى را كه در اطراف تو هستند را بر روزه گرفتن در ماه شعبان ترغيب کن. گفتم فدايت شوم مگر در فضيلت آن چيزى هست؟ فرمود بله همانا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله هر گاه هلال ماه شعبان را مىديد به مُناديى امر مىفرمود كه در مدينه ندا مىكرد: اى اهل مدينه من رسولم از جانب رسول خدا صلى الله عليه و آله به سوى شما. ايشان مىفرمايد آگاه باشيد همانا شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه يارى كند مرا بر ماه من يعنى روزه در آن ماه روزه بگيرد.
سپس از حضرت صادق عليه السلام و ايشان از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل کرد که مىفرمود: از زمانى كه شنيدم منادى رسول خدا صلى الله عليه و آله ندا كرد در ماه شعبان، ترک نشد از من روزه شعبان و ترک نخواهد شد از من تا مدتى كه حيات دارم ان شاء الله تعالى.
سپس مىفرمود كه روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خدا است.
اعمال اين ماه شريف بر دو قِسم است: اعمال مشتركه و اعمال مختصه .
اعمال مشتركه ماه شعبان
1- هر روز هفتاد مرتبه ذکر «اَسْتَغْفِرُاللهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ» گفته شود.
2- هر روز هفتاد مرتبه ذکر « اَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ الْحَىُّ الْقَيّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ» گفته شود. و در بعضى روايات "الْحَىُّ الْقَيُّومُ" پيش از "الرَّحْمنُ الرَّحيمُ" است و عمل به هر دو خوبست و از روايات استفاده مىشود كه بهترين دعاها و ذكرها در اين ماه استغفار است و هر كس هر روز در اين ماه هفتاد مرتبه استغفار كند مثل آن است كه هفتاد هزار مرتبه در ماههاى ديگر استغفار كند.
3- صدقه دادن در اين ماه اگرچه به اندازه نصف دانه خرمايى باشد، خوب است و خداوند بدن صدقه دهنده را بر آتش جهنم حرام ميکند. از حضرت صادق عليه السلام نقل شده است كه آن حضرت در باب فضيلت روزه رجب فرمود چرا غافليد از روزه شعبان؟ راوى عرض كرد يابن رسول الله چه ثوابي دارد كسى كه يك روز از شعبان را روزه بگيرد؟
حضرت فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوست.
عرض كرد يابن رسول الله بهترين اعمال در اين ماه چيست؟ فرمود: صدقه دادن و استغفار . هر كس در ماه شعبان صدقه دهد، خداوند آن صدقه را رشد دهد همچنان كه يكى از شما شتر تازه متولد شدهاي را تربيت مىكند تا آن كه در روز قيامت به صدقه دهنده برسد در حالتى كه به اندازه كوه اُحُد شده باشد.
4- در کل اين ماه هزار بار ذکر « لا اِلهَ اِلا اللهُ وَلا نَعْبُدُ اِلاّ اِيّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَ وَ لَوُ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ » را كه ثواب بسيار دارد؛ گفته شود. از جمله آن كه عبادت هزار ساله در نامه عملش نوشته شود.
5- در هر پنجشنبه اين ماه دو ركعت نماز اقامه شود؛ که در هر ركعت بعد از حمد، صد مرتبه سوره توحيد و بعد از سلام صد بار صلوات فرستاده شود تا حق تعالى هر حاجتى که دارد را برآورد. چه در امور دنيوي و يا در امور معنوي. و نيز روزه اين ماه فضيلت بسيار دارد و روايت شده كه در هر روز پنجشنبه ماه شعبان آسمانها را زينت مىكنند. پس ملائكه عرض مىكنند خداوندا بيامرز روزهداران اين روز را و دعاى ايشان را مستجاب گردان و در روايت نبوى آمده است كه هر كه روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه بگيرد حقّتعالى بيست حاجت از حوائج دنيا و بيست حاجت از حاجتهاى آخرت او را برآورد.
6- در اين ماه صلوات بسيار فرستاده شود .
7- در هر روز از شعبان در وقت زوال و در شب نيمه آن صلوات هر روز شعبان که از امام سجاد عليهالسلام روايت شده، خوانده شود که به شرح ذيل است :
اَللّهُمََّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلاَّئِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ اَهْلِ بَيْتِ الْوَحْىِ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْكِ الْجارِيَةِ فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ يَامَنُ مَنْ رَكِبَها وَ يَغْرَقُ مَنْ تَرَكَهَا الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ وَاللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ.
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْكَهْفِ الْحَصينِ وَ غِياثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَكينِ وَ مَلْجَاءِ الْهارِبينَ وَ عِصْمَةِ الْمُعْتَصِمينَ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلوةً كَثيرَةً تَكُونُ لَهُمْ رِضاً وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَداَّءً وَ قَضاَّءً بِحَوْلٍ مِنْكَ وَ قُوَّةٍ يا رَبَّ الْعالَمينَ.
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبينَ الاْبْرارِ الاْخْيارِ الَّذينَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَ وِلايَتَهُمْ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبى بِطاعَتِكَ وَلا تُخْزِنى بِمَعْصِيَتِكَ وَارْزُقْنى مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَيْهِ مِنْ رِزْقِكَ بِما وَسَّعْتَ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِكَ وَ نَشَرْتَ عَلَىَّ مِنْ عَدْلِكَ وَ اَحْيَيْتَنى تَحْتَ ظِلِّكَ وَ هذا شَهْرُ نَبِيِّكَ سَيِّدِ رُسُلِكَ شَعْبانُ الَّذى حَفَفْتَهُ مِنْكَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذى كانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه وَ سَلَّمَ يَدْاَبُ فى صِيامِهِ وَ قِيامِهِ فى لَياليهِ وَ اَيّامِهِ بُخُوعاً لَكَ فى اِكْرامِهِ وَاِعْظامِهِ اِلى مَحَلِّ حِمامِهِ.
اَللّهُمَّ فَاَعِنّا عَلَى الاِْسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فيهِ وَ نَيْلِ الشَّفاعَةِ لَدَيْهِ اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لى شَفيعاً مُشَفَّعاً وَ طَريقاً اِلَيْكَ مَهيَعاً وَاجْعَلْنى لَهُ مُتَّبِعاً حَتّى اَلْقاكَ يَوْمَ الْقِيمَةِ عَنّى راضِياً وَ عَنْ ذُنُوبى غاضِياً قَدْ اَوْجَبْتَ لى مِنْكَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ وَ اَنْزَلْتَنى دارَ الْقَرارِ وَ مَحَلَّ الاْخْيارِ .
8- در اين ماه مناجات شعبانيه خوانده شود. اين مناجات از ابن خالويه نقل شده و گفته اين مناجات حضرت اميرالمؤمنين و امامان است.
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاسْمَعْ دُعائى اِذا دَعَوْتُكَ وَاْسمَعْ نِدائى اِذا نادَيْتُكَ وَاَقْبِلْ عَلىَّ اِذا ناجَيْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ اِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيكَ مُسْتَكيناً لَكَ مُتَضرِّعاً اِلَيْكَ راجِياً لِما لَدَيْكَ ثَوابى وَ تَعْلَمُ ما فى نَفْسى وَ تَخْبُرُ حاجَتى وَ تَعْرِفُ ضَميرى وَلا يَخْفى عَلَيْكَ اَمْرُ مُنْقَلَبى وَ مَثْواىَ وَ ما اُريدُ اَنْ اُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقى واَتَفَوَّهُ بِهِ مِنْ طَلِبَتى وَ اَرْجُوهُ لِعاقِبَتى وَ قَدْ جَرَتْ مَقاديرُكَ عَلَىَّ يا سَيِّدى فيما يَكُونُ مِنّى اِلى آخِرِ عُمْرى مِنْ سَريرَتى وَ عَلانِيَتى وَ بِيَدِكَ لا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيادَتى وَ نَقْصى وَ نَفْعى وَ ضَرّى اِلهى اِنْحَرَمْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى يَرْزُقُنى وَ اِنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى يَنْصُرُنى.
اِلهى اَعُوذُبِكَ مِنَ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ اِلهى اِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَاْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجُودَ عَلىَّ بِفَضْلِ سِعَتِكَ اِلهى كَاَنّى بِنَفْسى واقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ قَدْ اَظَلَّها حُسْنُ تَوَكُّلى عَلَيْكَ فَقُلْتَ ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنى بِعَفْوِكَ اِلهى اِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ اَوْلى مِنْكَ بِذلِكَ وَ اِنْ كانَ قَدْ دَنا اَجَلى وَ لَمْ يُدْنِنى مِنْكَ عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ الاِقْرارَ بِالذَّنْبِ اِلَيْكَ وَسيلَتى.
اِلهى قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسى فِى النَّظَرِ لَها فَلَهَا الْوَيْلُ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها اِلهى لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَىَّ اَيّامَ حَيوتى فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنّى فى مَماتى اِلهى كَيْفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لى بَعْدَ مَماتى وَ اَنْتَ لَمْ تُوَلِّنى اِلاّ الْجَميلَ فى حَيوتى اِلهى تَوَلَّ مِنْ اَمْرى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَعُدْ عَلَىَّ بِفَضْلِكَ عَلى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ اِلهى قَدْ سَتَرْتَ عَلَىَّ ذُنُوباً فِى الدُّنْيا وَ اَنَا اَحْوَجُ اِلى سَتْرِها عَلَىَّ مِنْكَ فى الاُْخْرى اِذْ لَمْ تُظْهِرْها لاَِحَدٍ مِنْ عِبادِكَ الصّالِحينَ فَلا تَفْضَحْنى يَوْمَ الْقِيمَةِ عَلى رُؤُسِ الاْشْهادِ اِلهى جُودُكَ بَسَطَ اَمَلى وَ عَفْوُكَ اَفْضَلُ مِنْ عَمَلى اِلهى فَسُرَّنى بِلِقاَّئِكَ يَوْمَ تَقْضى فيهِ بَيْنَ عِبادِكَ اِلهى اعْتِذارى اِلَيْكَ اِعْتِذارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرى يا اَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَيْهِ الْمُسيئُونَ.
اِلهى لا تَرُدَّ حاجَتى وَلا تُخَيِّبْ طَمَعى وَلا تَقْطَعْ مِنْكَ رَجاَّئى وَ اَمَلى اِلهى لَوْ اَرَدْتَ هَوانى لَمْ تَهْدِنى وَ لَوْ اَرَدْتَ فَضيحَتى لَمْ تُعافِنى. اِلهى ما اَظُنُّكَ تَرُدُّنى فى حاجَةٍ قَدْ اَفْنَيْتُ عُمْرى فى طَلَبِها مِنْكَ اِلهى فَلَكَ الْحَمْدُ اَبَداً اَبَداً داَّئِماً سَرْمَداً يَزيدُ وَلا يَبيدُ كَما تُحِبُّ وَ تَرْضى اِلهى اِنْ اَخَذْتَنى بِجُرْمى اَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَ اِنْ اَخَذْتَنى بِذُنُوبى اَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَ اِنْ اَدْخَلْتَنىِ النّارَ اَعْلَمْتُ اَهْلَها اَنّى اُحِبُّكَ اِلهى اِنْ كانَ صَغُرَ فى جَنْبِ طاعَتِكَ عَمَلى فَقَدْ كَبُرَ فى جَنْبِ رَجاَّئِكَ اَمَلى اِلهى كَيْفَ اَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْروماً وَ قَدْ كانَ حُسْنُ ظَنّى بِجُودِكَ اَنْ تَقْلِبَنى بِالنَّجاةِ مَرْحُوما.ً
اِلهى وَ قَدْ اَفْنَيْتُ عُمْرى فى شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ اَبْلَيْتُ شَبابى فى سَكْرَةِ التَّباعُدِ مِنْكَ اِلهى فَلَمْ اَسْتَيْقِظْ اَيّامَ اغْتِرارى بِكَ وَ رُكُونى اِلى سَبيلِ سَخَطِكَ. اِلهى وَ اَنَا عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ قائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ اِلَيْكَ اِلهى اَنَا عَبْدٌ اَتَنَصَّلُ اِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُ اُواجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْيائى مِنْ نَظَرِكَ وَ اَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ اِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ اِلهى لَمْ يَكُنْ لى حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ اِلاّ فى وَقْتٍ اَيْقَظْتَنى لِمَحَبَّتِكَ وَ كَما اَرَدْتَ اَنْ اَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ بِاِدْخالى فى كَرَمِكَ وَ لِتَطْهيرِ قَلْبى مِنْ اَوْساخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ اِلهى اُنْظُرْ اِلَىَّ نَظَرَ مَنْ نادَيْتَهُ فَاَجابَكَ وَاْستَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَاَطاعَكَ يا قَريبَاً لا يَبْعُدُ عَنِ المُغْتَرِّ بِهِ وَ يا جَواداً لايَبْخَلُ عَمَّنْ رَجا ثَوابَهُ. اِلهى هَبْ لى قَلْباً يُدْنيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَ لِساناً يُرْفَعُ اِلَيْكَ صِدْقُهُ وَ نَظَراً يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ اِلهى إنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ اَقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُوكٍ. اِلهى اِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنيرٌ وَ اِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجيرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِكَ يا اِلهى فَلا تُخَيِّبْ ظَنّى مِنْ رَحْمَتِكَ وَلا تَحْجُبْنى عَنْ رَاْفَتِكَ اِلهى اَقِمْنى فى اَهْلِ وِلايَتِكَ مُقامَ مَنْ رَجَا الزِّيادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ اِلهى وَ اَلْهِمْنى وَ لَهاً بِذِكْرِكَ اِلى ذِكْرِكَ وَ هِمَّتى فى رَوْحِ نَجاحِ اَسْماَّئِكَ وَ مَحَلِّ قُدْسِكَ.
اِلهى بِكَ عَلَيْكَ اِلاّ اَلْحَقْتَنى بِمَحَلِّ اَهْلِ طاعَتِكَ وَالْمَثْوَى الصّالِحِ مِنْ مَرْضاتِكَ فَاِنّى لا اَقْدِرُ لِنَفْسى دَفْعاً وَلا اَمْلِكُ لَها نَفْعاً اِلهى اَنَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنيبُ فَلا تَجْعَلْنى مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ اِلهى هَبْ لى كَمالَ الاِنْقِطاعِ اِلَيْكَ وَ اَنِرْ اَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياَّءِ نَظَرِها اِلَيْكَ حَتّى تَخْرِقَ اَبْصارُ الْقُلوُبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ اِلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصيرَ اَرْواحُنا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ اِلهى وَاجْعَلْنى مِمَّنْ نادَيْتَهُ فَاَجابَكَ وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَناجَيْتَهُ سِرّاً وَ عَمِلَ لَكَ جَهْراً.
اِلهى لَمْ اُسَلِّطْ عَلى حُسْنِ ظَنّى قُنُوطَ الاْياسِ وَلاَ انْقَطَعَ رَجاَّئى مِنْ جَميلِ كَرَمِكَ اِلهى اِنْ كانَتِ الْخَطايا قَدْ اَسْقَطَتْنى لَدَيْكَ فَاصْفَحْ عَنّى بِحُسْنِ تَوَكُّلى عَلَيْكَ اِلهى اِنْ حَطَّتْنِى الذُّنُوبُ مِنْ مَكارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْيَقينُ اِلى كَرَمِ عَطْفِكَ اِلهى اِنْ اَنامَتْنِى الْغَفْلَةُ عَنِ الاِسْتْعِدادِ لِلِقاَّئِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلاَّئِكَ اِلهى اِنْ دَعانى اِلَى النّارِ عَظيْمُ عِقابِكَ فَقَدْ دَعانى اِلَى الْجَنَّةِ جَزيلُ ثَوابِكَ.
اِلهى فَلَكَ اَسْئَلُ وَ اِلَيْكَ اَبْتَهِلُ وَ اَرْغَبُ وَ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَجْعَلَنى مِمَّنْ يُديمُ ذِكَرَكَ وَلا و يَنْقُضُ عَهْدَكَ وَلا يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَلا يَسْتَخِفُّ بِاَمْرِكَ اِلهى وَ اَلْحِقْنى بِنُورِ عِزِّكَ الاْبْهَجِ فَاَكُونَ لَكَ عارِفاً وَ عَنْ سِواكَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْكَ خاَّئِفاً مُراقِباً يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ وَ صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ الِهِ الطّاهِرينَ وَ سَلَّمَ تَسْليماً كَثيراً.
اين از مناجاتهاى جَليلُ الْقَدْر اَئمه عَليهمُ السلام است.
اعمال مُختصّه ماه شعبان
شب اوّل
دوازده ركعت که در هر رکعت حمد يک مرتبه و يازده مرتبه توحيد خوانده شود.
روز اوّل
1- روزه اين روز فضيلت بسيار دارد و از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه هر كه روز اوّل شعبان را روزه بگيرد براى او بهشت واجب ميشود.
2- سيد بن طاوس از حضرت رسول صَلَّى اللهِ عليه و آله براى كسى كه سه روز اوّل اين ماه را روزه بگيرد ثواب بسيارى نقل كرده است.
3- در شبهاى سه روز اول دو ركعت نماز وارد شده که در هر ركعت حمد يك مرتبه و توحيد يازده مرتبه خوانده شود.
روز سوّم
روز سوم، روز مباركى است كه امام حسين بن على عليهماالسلام در اين روز متولد گشت. از قاسم بن عَلاء همدانى وكيل امام حسن عسكرى عليه السلام نامهاي رسيده که مولاى ما امام حسين عليهالسلام در روز پنجشنبه سوم شعبان متولد گشت پس اين روز را روزه گرفته شود و دعاي ذيل در آن روز خوانده شود.
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فى هذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهادَتِهِ قَبْلَ اْستِهْلالِهِ وَ وِلادَتِهِ بَكَتْهُ السَّماَّء ُوَ مَنْ فيها وَالاْرْضُ وَ مَنْ عَلَيْها وَ لَمّا يَُطَاْ لابَتَيْها قَتيلِ الْعَبْرَةِ وَ سَيِّدِ الاُْسْرَةِ الْمَمْدُودِ بِالنُّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ الْمُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ اَنَّ الاْئِمَّةَ مِنْ نَسْلِهِ وَالشِّفاَّءَ فى تُرْبَتِهِ والْفَوْزَ مَعَهُ فى اَوْبَتِهِ والاْوصِياَّءَ مِنْ عِتْرَتِهِ بَعْدَ قاَّئِمِهِمْ وَ غَيْبَتِهِ حَتّى يُدْرِكُوا الاْوْتارَ وَ يَثْاَروُا الثّارَ وَ يُرْضُوا الْجَبّارَ وَ يَكُونُوا خَيْرَ اَنْصارٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِمْ مَعَ اْختِلافِ اللَّيلِ وَالنَّهارِ. اَللّهُمَّ فَبِحَقِّهِمْ اِلَيْكَ اَتَوَسَّلُ وَ اَسْئَلُ سُؤالَ مُقْتَرِفٍ مُعْتَرِفٍ مُسيَّئٍ اِلى نَفْسِهِ مِمَّا فَرَّطَ فى يَوْمِهِ وَ اَمْسِهِ يَسْئَلُكَ الْعِصْمَةَ اِلى مَحَلِّ رَمْسِهِ.
اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ وَاحْشُرْنا فى زُمْرَتِهِ وَ بَوِّئْنا مَعَهُ دارَ الْكَرامَةِ وَ مَحَلَّ الاِقامَةِ. اَللّهُمَّ وَ كَما اَكْرَمْتَنا بِمَعْرِفَتِهِ فَاَكْرِمْنا بِزُلْفَتِهِ وَارْزُقْنا مُرافَقَتَهُ وَ سابِقَتَهُ وَاجْعَلْنا مِمَّنْ يُسَلِّمُ لاِمْرِهِ وَ يُكْثِرُ الصَّلوةَ عَلَيْهِ عِنْدَ ذِكْرِهِ وَ عَلى جَميعِ اَوْصِياَّئِهِ وَ اَهْلِ اَصْفِياَّئِهِ الْمَمْدُودين مِنْكَ بِالْعَدَدِ الاِْثْنَىْ عَشَرَ النُّجُومِ الزُّهَرِ وَالْحُجَجِ عَلى جَميعِ الْبَشَرِ. اَللّهُمَّ وَهَبْ لَنا فى هذَا الْيَوْمِ خَيْرَ مَوْهِبَةٍ وَ اَنْجِحْ لَنا فيهِ كُلَّ طَلِبَةٍ كَما وَ هَبْتَ الْحُسَيْنَ لِمُحَمَّدٍ جَدِّهِ وَ عاذَ فُطْرُسُ بِمَهْدِهِ فَنَحْنُ عائِذُونَ بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ وَننْتَظِرُ اَوْبَتَهُ آمينَ رَبَّ الْعالَمينَ .
از امام صادق عليه السلام براي اين روز دعايي روايت شده که امام حسين عليه السلام در روز عاشورا خواندهاند:
اَللّهُمَّ اَنْتَ مُتَعالِى الْمَكانِ عَظيمُ الْجَبَرُوتِ شَديدُ الِمحالِ غَنِى َُّعنِ الْخَلايِقِ عَريضُ الْكِبْرِياَّءِ قادِرٌ عَلى ما تَشاَّءُ قَريبُ الرَّحْمَةِ صادِقُ الْوَعْدِ سابِغُ النِّعْمَةِ حَسَنُ الْبَلاَّءِ قَريبٌ إذا دُعيتَ مُحيطٌ بِما خَلَقْتَ قابِلُ التَّوبَةِ لِمَنْ تابَ اِلَيْكَ قادِرٌ عَلى ما اَرَدْتَ وَ مُدْرِكٌ ما طَلَبْتَ وَ شَكُورٌ اِذا شُكِرْتَ وَ ذَكُورٌ اِذا ذُكِرْتَ اَدْعُوكَ مُحْتاجاً وَ اَرْغَبُ اِلَيْكَ فَقيراً وَ اَفْزَعُ اِلَيْكَ خاَّئِفاً وَ اَبْكى اِلَيْكَ مَكْرُوباً وَ اَسْتَعينُ بِكَ ضَعيفاً وَ اَتوَكَّلُ عَلَيْكَ كافِياً اُحْكُمْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا (بِالْحَقِّ) فَاِنَّهُمْ غَرُّونا وَ خَدَعُونا وَ خَذَلُونا وَ غَدَرُوابِنا وَ قَتَلُونا و نَحْنُعِتْرَةُ نَبِيِّكَ وَ وَُلَْدُ حَبيبِكَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِاللهِ الَّذِى اصطَفَيْتَهُ بِالرِّسالَةِ وَائْتَمَنْتَهُ عَلى وَحْيِكَ فَاجْعَلْ لَنا مِنْ اَمْرِنا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ .
شب سيزدهم
اولين شب از لَيالى بيض است و كيفيّت نماز امشب و دو شَبِ بعد در ماه رجب گذشت .
التماس دعا
بسم الله الرحمن الرحیم
در ادامه بحث اعجاز علمی در مسائل روز به مساله حرکت زمین می رسیم. که این مبحث در ۲ سر فصل زیر خلاصه می شود:
۱- اشاره به حركت وضعى و انتقالى زمين
۲- اشاره به نتيجه حركت انتقالى زمين و بوجود آمدن فصل زمستان و تابستان جريان آب از اقيانوسها به سطح خشكى و تصفيه آنها بوسيله ابرها و آشاميدن بشر از آب پاك
برای مطالعه بیشتر روی ادامه مطلب کلیک کنید.
ادامه مطلب
بسم الله الرحمن الرحیم
اعجاز قرآن از نظر علوم روز:
بـا آنـكـه مـردم عـرب در زمـان پـيـامـبـر اسلام (ص ) حتى از علوم زمان خود بى بهره بودندو دانشمندان آن زمان نيز در اثر نداشتن وسائل علمى امروز به خرافات عجيبى مبتلا بوده اند.
مثلا اعتقاد آنها درباره كره زمين اين بود كه زمين در مركز معينى ايستاده و افلاك هفتگانه گرد او مـى چـرخـنـد و يا زمين غير كروى است و هيچ گونه حركت وضعى وانتقالى ندارد، در چنين شـرائطى اگـر پـيامبر اسلام (ص ) مى خواست قرآن را از جانب خود تدوين كند طبعا بايد طبق آنـچـه در مـيـان مـردم معمولى يا نهايت دانشمندان آن زمان شايع بوده بنويسد نه آنكه مطالبى بـرخـلاف دانشمندان آن روز و موافق علم امروز در كلمات و عبارات قرآن بياورد كه دانشمندان امروز انگشت حيرت به دهان بگيرند.
ما در اينجا نمى خواهيم كتابهاى قرآن و اكتشافات جديد يا قرآن از نظر علوم روز و يا علم روز و قـرآن و يا قرآن برفراز اعصار و يا كتاب عذرتقصير به پيشگاه محمد (ص ) و قرآن و دههاكتاب ديگر از اين قبيل رارونويس كنيم زيرا به قول معروف در اين صورت مثنوى هفتاد من كاغذشود.
ولـى بـه يـارى پروردگار مى خواهيم چند نمونه از آنچه در بين مردم آن زمان شايع بوده و قرآن برخلاف آنها و طبق علم روز سخن گفته است براى اثبات اعجاز قرآن بيان نمائيم .
این بخش شامل هفت قسمت می شود که ان شاءالله در پست های بعدی به آن ها پرداخته می شود:
1- مسأله آهن
2- مساله حركت زمين
3- مساله كرويت زمين
4- مساله سفر كيهانى از نظر قرآن
5- جنين شناسى از نظر اسلام و قرآن
6- عمر زمين و قرآن
7- قرآن و موجودات آسمانى
ادامه مطلب
بسم الله الرحمن الرحیم
عید مبعث مبارک باد.
در سایت تبیان، ویژه نامه ای زیبا در باره بعثت زده است اگه خواستید یه نگاهی بیندازید.
ستاره اي بدرخشيد و ماه مجلس شد
دل رميده ما را انيس و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد
به بوي او دل بيمار عاشقان چو صبا
فداي عارض نسرين و چشم نرگس شد
به صدر مصطبه ام مي نشاند اکنون دوست
گداي شهر نگه کن که مير مجلس شد
طربسراي محبت کنون شود معمور
که طاق ابروي يار منش مهندس شد
لب از ترشح مي پاک کن براي خدا
که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد
کرشمه تو شرابي به عارفان پيمود
که علم بي خبر افتاد و عقل بي حس شد
چو زر عزيز وجودست شعر من آري
قبول دولتيان کيمياي اين مس شد
خيال آب خضر بست و جام کيخسرو
به جرعه نوشي سلطان ابوالفوارس شد
ز راه ميکده ياران عنان بگردانيد
چرا که حافظ از اين راه برفت و مفلس شد
ادامه مطلب
بسم الله الرحمن الرحیم
2- اعجاز علمی
نمونهای از اعجاز علمی :
الف) رتق و فتق آسمانها و زمین: ( انبیاء ۳۰ )
أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ
ب) نقش کوهها در استواری زمین:(انبیاء ۳۱ )
وَجَعَلْنَا فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ
ج ) دشواری تنفس با افزایش ارتفاع:( انعام ۱۲۵ )
وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاء
د ) آب منشأ حیات : (انبیاء ۳۰)
وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ
و ) پوشش هوایی حافظ زمین: ( انبیاء ۳۲)
وَجَعَلْنَا السَّمَاء سَقْفًا مَّحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ
ادامه مطلب
ابعاد اعجاز شامل 3 مبحث می گردد که مفصلاً و جداگانه توضیح داده می شود 1- اعجاز بیانی قرآن 2- اعجازعلمی ۳- اعجاز تشریعی قرآن
1- اعجاز بیانی :
الف) محتوا و معارف و گزینش کلمات
ب) فصاحت و بلاغت و سبک و شیوه بیان
ج ) نظم آهنگ قرآن
د ) هماهنگی آیات و وحدت موضوعی یا تناسب معنوی آیات
و ) نکته ها و ظرافتها
ادامه مطلب
بسم رب الحسین
شرحی از جلسه ی کانون میثاق در روز پنجشنبه ۱۱ مرداد:
اخبار کوتاه:
جناب آقای محمد رضا میرزایی فرد
محل برگزاری
سخنران
موضوع سخنرانی
مناسبت
حسینیه حضرت فاطمه (س)
مقدمه چهل حدیث حضرت امام (ره)
ــــــــــــــ
مشروح اخبار: قرآن:
ماننده روال سابق چند آیه ای از قرآن به صورت گردشی خوانده شد که آن آیات از آیات انتهایی سوره ی یونس و ابتدایی سوره ی یوسف قرائت شد. که با توضیح و معنی بعضی آیات به وسیله ی آقای صابر تکمیل شد.
احکام:
ادامه ی احکام نجاست پخش شد که این بار در مورد پاک کردن نجاسات به وسیله ی انواع آب ها ماننده آب کر.....تذکر داده شد.
سخنرانی:
در قسمت ابتدایی سخنرانی جناب آقای محمد رضا میرزایی فرد تذکرات و نکته هایی در مورد سفر مشهد گفته شد.
توضیحی مختصر در مورد کتاب چهل حدیث حضرت امام(ره) دادنند تا با شناختی هرچند اندک اما مفید به توضیحات توجه شود.و حدف های بزرگ حضرت امام را از نوشتن این کتاب برای مردم عام توصیف کردند و تفاوت های این کتاب گرانقدر با چهل حدیث علمایه دیگر را بیان کرد و مقدمه ای برای این مطلب بیان کردند.
مناجات:
مناجات امیرالمؤمنین با روضه ای مختصر با مداحی مداح ارجمند جناب آقای مهدی میرزایی فرد خوانده شد.
بسم الله الرحمن الرحیم
تحدی قرآن:
تحدی به معنای به مبارزه طلبیدن می باشد که یکی از وجوه اعجاز قرآن می باشد.
مراحل تحدی قرآن :
1- به طور مطلق سخنی همانند قرآن بیاورند: (سوره طور آیه ۳۳ و ۳۴)
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِ إِن كَانُوا صَادِقِينَ
2- به اندازه ده سوره هرچند کوچک باشد، بیاورند: (سوره هود آیه ۱۳)
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُواْ مَنِ اسْتَطَعْتُم...
3- ۳-یک سوره همانند قرآن بیاورند: (سوره یونس آیه ۳۸ )
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّثْلِهِ وَادْعُواْ مَنِ اسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ اللّهِ ...
4- برای آخرین بار با قاطعیت عجز و ناتوانی آنها را اعلام کرد:(سوره بقره آیه ۲۳)
وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُواْ شُهَدَاءكُم...
5- در مرحله آخر برای همیشه و برای تمامی قرون و اعصار اعجاز و تحدی قرآن را اعلام کرد: (سوره اسراء آیه ۸۸)
قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن يَأْتُواْ بِمِثْلِ هَـذَا الْقُرْآنِ لاَ يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْكَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا
بسم الله الرحمن الرحیم
مـقـد مـه :
در قرن بیست و یکم، قرن ظهور ایده های نو و برداشت های شخصی از دین هستیم. مسلماً قرآن به عنوان آخرین کتاب وحیانی از سوی حضرت حق دست خوش این ایده ها و تفکرات نو می شود. مطالبی که تحت این مقاله خدمت شما عرضه می گردد صرفاً با هدف بیان ایده ها و دیدگاه های جدید نسبت به قرآن می باشدو با بیان این مطالب قرار نیست کسی مسلمان شود یا اینکه براسلامش افزوده شود!
در مطالب جمع آوری شده این نکته مورد توجه محققین است که قرار گرفته است که قرآن از یک نظم عددی خاصی برخوردار است، البته این یکی از هزاران وجوه قرآن و هزاران اعجازی است که در قرآن موجود می باشد و بشر از کشف بسیاری از آنها ناتوان است. انشاء الله در دولت عدل مهدی(عج) حقایق قرآن نیز برماروشن گردد.
قبل از ارائه خلاصه مطالب از مقالات لازم میدانم تا ابتدائاً بحث کوتاهی در باره اعجاز داشته باشیم:
اعجاز قرآن:
تعریف :
اعجاز به کار ویژه و خارق العاده ای گفته می شود که تنها فرستادگان الهی توان انجام آن را دارند.
اعجاز از ریشه عجز به معنای ناتوان ساختن می باشد.
ناتوان ساختن بر بر دو گونه است:
1- توانایی کسی قهراً از وی سلب شود و او به عجز درآید.
2- آنکه کاری انجام دهد که دیگران از آوردن و همآوردی با آن عاجز باشند.
ویژگی های اعجاز:
1- وقوع آن در امور ممکن الوجود
2- اعجاز خارق العاده است.
3- جریان اعجاز در همه ممکنات
4- هماهنگی اعجاز با قانون علت و معلول
5- اعجاز در انحصار پیامبران است.( اولیاء الهی دارای کرامت می باشند.)
6- اعجاز شکست ناپذیر است.
7- اعجاز پیامبران به اذن خدا است.
اقسام 3 گانه ایمان آورندگان(با دید اعجازی):
1- بدون اعجاز ایمان می آورند
2- خواص هستند که با قول و از باب تخصص و علم به پیامبر ایمان می آورند.
3- اکثر مردم که با فعل و عمل پیامبر ایمان می آورند.
معمولاً دسته سوم که چنین ایمان می آورند، ایمان شان را زود از دست می دهند . مثلاً آنها که با دیدن اژدها شدن عصای حضرت موسی(ع) به او ایمان آوردند. با دیدن گوساله سامری نیز از وی رویگردان شدند.
تفاوت معجزه با سحر:
1- معجزه تأثیر واقعی است و واقعاً در وجود اثر گذار است. ولی سحر سحر تخیلی است و درواقع اثر وجودی ندارد.
2- معجزه یک امر شهودی است و اکتسابی نمی باشد، ولی سحر یک امر حصولی است و اکتسابی می باشد.
برخي مردم از روي ناداني كارهايي انجام مي دهند كه قبل از هر چيز آبروي خود را از بين
مي برند،اين ها بدون ترديد براي هميشه دچار ضرر خواهند شد و حال آن كه اگر قبل از
انجام آن كارهابا كساني مشورت مي كردند،شايد نه تنها آبرويشان حفظ مي شد،بلكه آبروي
بيشتري همبه دست مي آوردندو به تعبير ديگر،آنها چوب ناداني خود را مي خوردند. حقيقت اين است كه افراد نادان هميشه در حال ضرر و زيان هستند و طبا" نبايد هم انتظاري بيش از اين داشته باشند و تنها راهي كه مي تواند باعث نجات آنها شود، دانش آموختن است. اگر چه ممكن است دشواري هايي در اين راه وجود داشته باشد،ولي به هر حال در سايه تلاش مداوم ،اميد بخش بوده و راه نجاتي در پيش آن ها مي گذارد.
گويند با يزيد گفت:اگر نكير و منكر در قبر مرا پرسند كه پروردگار تو كيست؟به آنها مي گويم از من مپرسيد،از پروردگار من سوال كنيد كه بنده ي تو كيست؟
تقوي بزرگترين صفت اخلاقي است كه وجود آن در هر كس او را به همه ي فضايل الهي رهنمون مي كند.تقوي نيرويي دروني است كه انسان را براي گزينش افعال خداپسندانه ياري مي دهد.
تنها امري كه براي شخص متقي مهم است رضايت خداوند است،اگر انجام كاري رضايت خداوند را در پي داشت،آن را انجام مي دهد و اگر عملي باعث خشم خداوند شود،ازآن دوري مي كند.
امام جعفر صادق(ع):
هر ريايي شرك استوهمانا كسي كه براي مردم كار كند،ثواب او بر عهده ي مردم است و كسي كه براي خدا كار كند،ثواب او بر عهده ي خداست.
خدايا! توفيق ده كه جز به مقام قرب تو نينديشيم و جز به جاه تو دل نبندم و جز منصوب رضاي تو را آرزو نكنيم.
پس از نزول آيات اول سوره برائت(1)، رسول خدا صلی الله علیه و آله آنها را به ابوبکر داد تا به مکه برد و با خواندن آياتي که در آنها خداوند از مشرکان اعلان برائت کرده است، پايان اعتبار پيمان با مشرکان را اعلان کند. جبرئيل بر حضرت نازل شد و عرض کرد: خدايت بر تو درود ميفرستد و ميفرمايد: اين ابلاغ بايد توسط خودت يا کسي که از توست انجام گيرد. پيامبر صلی الله علیه و آله اين مأموريت را به علي علیه السلام واگذار کرد و به او فرمود: بر شتر من، غضباء، سوار شو و در راه، سوره برائت را از ابوبکر بگير و آن را بر مشرکان مکه بخوان.
حضرت حرکت کرد، در بين راه نامه را (که در آن آيات برائت بود) از ابوبکر (که سخت مضطرب شده بود) گرفت و عازم مکه شد. ابوبکر با ناراحتي خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله رسيد و سبب اين تغيير تصميم را پرسيد. حضرت فرمود: خداوند از من خواست تا خودم يا کسي که از من است اين پيام را ابلاغ کند.(2)
علي علیه السلام با اين که دلهاي بسياري از مشرکان مکه از کينه و عداوت نسبت به وي موج ميزد، با کمال شهامت بر بام کعبه رفت و آيات برائت را بر مشرکان تلاوت فرمود.
لا يَنبغي لِلمؤمنِ اَن يَکونَ بَخيلاً وَ لا جَباناً.(3)
سزاوار نيست که مؤمن بخيل و ترسو باشد.
"حضرت محمد صلی الله علیه و آله"
پینوشتها:
1- «از اين پس خدا و رسول از مشرکاني که با شما عهد بستند (و شکستند) بيزار است. پس به شما مشرکان تا چهار ماه ديگر مهلت داده ميشود که در زمين (مکه) گردش و آسايش کنيد (بعد از انقضاي اين مدت) بدانيد که شما بر قدرت خدا غالب نخواهيد شد ... در روز حج اکبر (عرفه يا عيد قربان و يا ...) خدا و رسولش به مردم اعلام ميدارند که بعد از اين از عهد مشرکان بيزارند ... مگر آن گروه از مشرکان که با آنها عهد کرديد و پيمان نشکستند... .»پینوشتها:
2- ارشاد مفيد، ج 1، ص 57 (فصل 17).
3- المحجة البيضاء، ج6، ص 74.
منبع:
کتاب جلوههاي تقوا، ج 2، محمدحسن حائری یزدی
در اینجا به معرفى اجمالى كتابهایى كه در طول قرون و اعصار، مستقلاً در موضوع ولادت حضرت علی علیه السلام در کعبه به رشته تحریر در آمده، مىپردازیم:
1 ـ مولد امیرالمؤمنین علیهالسلام
تألیف: مورّخ بزرگ شیعه در قرن دوم هجرى، لوط بن یحیىبن سعید، معروف به «ابومخنف» متوفّاى 157 ه.ق .
این كتاب در 222 صفحه در نجف اشرف به طبع رسیده است.(1)
2 ـ مولد امیرالمؤمنین علیهالسلام
تألیف: وهب بن وهب بن عبدالله بن زمعه، معروف به «قاضى ابوالبخترى» متوفّاى 200ه . ق .
نجاشى از این كتاب یاد كرده(2) و خطیب بغدادى آن را توسّط «رجاء بن سهل صنعانى» روایت كرده است.(3)
3 ـ مولد امیرالمؤمنین علیهالسلام
تألیف: پیشواى محدّثان «شیخ صدوق» متوفّاى 381 ه .ق . این كتاب تا قرن هفتم محفوظ بود. سید بن طاووس، متوفّاى 664 ه . ق . حدیثى را از آن نقل كرده، مىنویسد: «من این حدیث را در كتاب «مولد مولانا على بالبیت» تألیف ابوجعفر محمدبن بابویه دیدم و از آن كتاب روایت مىكنم.(4)
4 ـ مولد على علیهالسلام
تألیف: ابوالعلاء، محمدبن سهل همدانى، متوفّاى 569 ه . ق . قطعات بازمانده از آن، بازسازى شده و زیر چاپ است.
5 ـ مولد على علیهالسلام
تألیف: شاذان جبرئیل قمى، از اعلام قرن ششم هجرى. قسمتهاى بر جاى مانده، بازسازى شده زیر چاپ است.
6ـ حدیث مولد الامام علىبن ابىطالب علیهالسلام
تألیف: ابوالحسن، احمدبن عبدالله بكرى، متوفّاى 952 ه . ق . نسخه خطى این كتاب، در كتابخانه الهیّات مشهد، در ضمن مجموعهاى به شماره 1045 موجود است.
7 ـ مولد امیرالمؤمنین علىبن ابىطالب علیهالسلام
تألیف: شیخ محمد ابوعزیز خطّى، از علماى برجسته بحرین، در قرن دوازدهم هجرى قمرى .
این كتاب در سال 1372 ه . ق . در 222 صفحه رقعى در نجف اشرف به طبع رسیده است.
علامه تهرانى بر انتساب این كتاب به ابوعزیز خطّى صحّه گذاشته(5) جز این كه این كتاب دقیقا همان كتاب منسوب به ابومخنف است. احتمالاً خطى، كتاب مخنف را استنساخ كرده، بعدها فرزندان و شاگردانش تصوّر كردهاند كه از تألیفات خودش مىباشد.
8 ـ مولد امیرالمؤمنین علیهالسلام
تألیف یكى از معاصرین، كه از منابع علامه اردوبادى مىباشد.(6)
9 ـ مولود كعبه
تألیف: علامه سید علینقى نقوى لكهنوى، متوفّاى 1408 ه . ق . به زبان اردو، چاپ 1351ه . ق . هند.
10ـ فى مولد امیرالمؤمنین علیهالسلام
تألیف: شیخ محمدمهدى خالصى، چاپ 1369 ه . ق . بغداد.
11ـ كشف الیقین فى ولادة امیرالمؤمنین فىالكعبه
تألیف: سید حسین ارومیّهاى، مشهور به «عرب باغى» متوفّاى 1369 ه . ق .
12ـ فى مولد الامام علىبن ابىطالب علیهالسلام
تألیف: گروهى از نویسندگان، چون: مهدى حائرى، جعفر حائرى و محمدحسین اعلمى، چاپ 1376 ه . ق . كربلا.
13ـ مولد الامام امیرالمؤمنین علیهالسلام
تألیف: گروهى از نویسندگان، چاپ 1378 ه . ق . نجف اشرف.
14ـ على ولید الكعبه
تألیف: علامه گرانقدر، مرحوم حاج میرزا محمد على اردوبادى، متوفّاى 1380ه .ق . شامل گفتار 152 تن از دانشمندان شیعه و سنّى، به نظم و نثر. چاپ 1380ه . ق . نجف اشرف.
15 ـ على الامام الخالد
تألیف: گروهى از نویسندگان شیعه، سنّى و مسیحى، كه در همایش میلاد آن حضرت شركت كرده بودند. چاپ 1382 ه . ق .
16 ـ على و الكعبه .
تألیف: سیدمهدى نقوى، از نوادههاى سید دلدار على، شامل گزارش 84 مورد از منابع اهل تسنّن.
17 ـ البحث حول ولادة على فى البیت
تألیف: دانشمند فقید حاج میرزا ولىالله اشراقى سرابى، متوفّاى 1393 ه . ق . كه نسخه دستنویس مؤلف در كتابخانه فرزندش در تبریز موجود است.
18 ـ مولود كعبه .
نوشته محقق توانا، حاج شیخ محمد على اردوبادى، متوفّاى 1380 ه . ق . ترجمه استاد گرانقدر حاج شیخ عیسى سلیم پور اهرى، شامل بیش از 450 منبع مورد اعتماد و استناد، از آثار علماى شیعه و سنى، به نظم و نثر. چاپ 1421 ه . ق . قم 386 صفحه وزیرى.
19 ـ یگانه مولود كعبه .
تألیف: همان.
ترجمه حسین على عربى، چاپ 1420 ه . ق . قم. 127 صفحه رقعى.
20 ـ مولد امیر المؤمنین علیهالسلام.
بازسازى چهار رساله مفقود الأثر، توسط دكتر احمد پاكتچى، زیر چاپ.
پینوشتها:
1- امینى، معجم المطبوعات النجفیه، ص 355 .
2- نجاشى، رجال، ص430 .
3- خطیب، تاریخ بغداد، ج7، ص 419 .
4- ابن طاووس، الیقین، ص191 .
5- تهرانى، الذریعة، ج3، ص 274 .
6- اردوبادى، على ولید الكعبه، ص29 .
منبع:
مجله میقات حج، شماره 34 .
مرحوم كفعمى روايت كرده است:
روزى پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله به حضرت على عليه السلام فرمود: ديشب چه عملى انجام دادهاى؟
آن حضرت اظهار داشت: پيش از آن كه بخوابم، هزار ركعت نماز به جا آوردم، حضرت رسول فرمود: چگونه؟!
پاسخ داد: از شما شنيدم كه فرمودى: هر كس هنگام خوابيدن سه مرتبه بگويد: «يَفْعَلُ اللهُ ما يَشاءُ بِقُدْرَتِهِ، وَ يَحْكُمُ ما يُريدُ بِعِزَّتِهِ» ؛ او همانند كسى است كه هزار ركعت نماز خوانده است.
حضرت رسول اکرم فرمود: راست گفتى، چنين است.
منبع:
مستدرك الوسائل، ج 5، ص 49، ح 21.
یا علی! تو نخستین کسی هستی که به پیامبر صلی الله علیه و آله ایمان آورد و تنها کسی که با او در غار حراء همراه بود.
یا علی! تو نخستین و تنها کسی هستی که در کعبه به دنیا آمد.
یا علی! در میان صحابه تنها تویی که خدا نامت را برگزید.
یا علی! تو نخستین کسی هستی که با پیامبر صلی الله علیه و آله نماز خواندی.
یا علی! تو نخستین کسی هستی که بر پیکر پاک پیامبر صلی الله علیه و آله نماز خواندی.
یا علی! در میان صحابه تو تنها کسی هستی که لحظهای به خدا شرک نورزید.
یا علی! تنها تویی که در خانه کعبه، پا بر دوش پیامبر صلی الله علیه و آله گذارد و بتها را شکست.
یا علی! تو نخستین جانشین و وصی بعد از پیامبر هستی.
یا علی! تو نخستین و تنها کسی هستی که قرآن را زیر نظر پیامبر صلی الله علیه و آله به ترتیب نزول و با تمام مشخصات جمع آوری نمود.
یا علی! تنها تو اگر نبودی، در سراسر جهان هستی هم شأنی برای زهرای اطهر نبود.
یا علی! تنها تویی که خدا در کتابش پسرانت را، پسران رسول خدا صلی الله علیه و آله خواند.
یا علی! تنها تو را، پیامبر صلی الله علیه و آله به برادری خویش برگزید.
یا علی! تو تنها کسی هستی که هیچ گاه از جنگ نگریخت و هیچ کس به جنگ با تو پیشقدم نشد، جز آن که به هلاکت رسید.
یا علی! تو تنها کسی هستی که زرهات پشت نداشت.
یا علی! تو تنها کسی هستی که در تمام جنگهای پیامبر صلی الله علیه و آله شرکت داشتی جز تبوک، و تو ماندی تا از فتنه منافقان جلوگیری نمایی؛ سپاه اسلام نیز بدون برخورد از تبوک بازگشت.
یا علی! تنها تو، درِ قلعه خیبر را از جا بر کندی؛ در حالی که عده زیادی از مردان، توان جابجا کردن آن را نداشتند.
یا علی! تنها تویی که رسول خدا صلی الله علیه و آله از 120000 نفر، بر پیشواییت، اقرار و بیعت گرفت و همگان به نام امیرالمؤمنین بر تو سلام کرده، تبریک گفتند.
یا علی! تو تنها کسی هستی که نسل پیامبر صلی الله علیه و آله از طریق او ادامه یافت.
یا علی! تنها تویی که محبتت، سرفصل کارنامه مؤمنان قرار میگیرد.
یا علی! تنها تویی که در مورد قاتلت سفارش کردی: خوراکش را خوب و بسترش را نرم کنید، از غذای من به او بخورانید و از آن چه مینوشم به او بنوشانید.
ادامه مطلب
حضرت علی علیه السلام بنابر مشهور، روز سيزدهم ماه رجب، سى سال بعد از عام الفيل، در شهر مكه معظّمه، در ميان كعبه الهى ديده به جهان گشود و با نور طلعتش، جهانى تاريك را روشنائى بخشيد.
در اولين مرحلهاى كه حضرت رسول صلوات الله عليه، قنداقه اين نوزاد مبارك را از مادرش تحويل گرفت، نوزاد با زبان فصيح خواند:
"بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم، قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤمِنُونَ الَّذينَ فى صَلوتِهِمْ خاشِعُونَ..." (سوره مؤمنون/ آيه 1) ؛ به نام خداوندى كه بخشنده و مهربان است، همانا آن مؤمنينى كه در هنگام به جا آوردن نماز، خاشع باشند؛ رستگار و سعادتمند خواهند بود.
حضرت محمّد صلّى الله عليه و آله در مقابل، به او فرمود: يا على! بدان كه مؤمنين به وسيله تو رستگار خواهند شد.
ادامه مطلب
